می بخشم ونادیده میگیرم چون خودم ،نیازمند آرامشم

آرامش روان خانواده مثبت اندیشی مشاوره روانشناسی و سبک زندگی ویژه

بخشش و نادیده گرفتن خطاها،اشتباهات  و نارواهایی که دیگران اعمال کرده و تلنگری بر روح و روان ما وارد ساخته اند سه دلیل عمده دارد.

۱-طرف مقابل بسیار دوست داشتنی است،می بخشی، تا آنکس را که دوست میداری و عشق میورزی در آرامش قرارگیرد.بقول سعدی شیرازی:

خنک آنکه آسایش مرد و زن              گزیند بر آسایش خویشتن!

در این مقوله با خودت قرار گذاشتی به طرف مقابل تفهیم کنی دوستش داری و برایش فداکاری کرده ای.ترجیح میدهی خودت در عذاب و رنج باشی اما کسی را که دوست داری در رنج و ملالت فرار نگیرد.گاهی اوج فداکاری را به نمایش گذاشته وحتی به روی او هم نمی آورید.

۲-بخشیدن نه به خاطر خوبی ها یا خدمت فرد مقابل است بلکه او ارزش بازخواست یا تلافی ندارد یا بدلیل غرور، کوته بینی،لجاجت،حسادت یا سایر خلقیات ناپسند در جایگاهی قرارگرفته که قابل مقایسه با خود نمیدانی و باصطلاح بحث و گفتگو با اینان بی نتیجه یا در برخی جنبه ها کسر شان است.

۳-بخشش، نه به دو دلیل بالا بلکه می بخشی چون خودت را مستحق آرامش می دانی بنابراین نادیده گرفتن و بخشش دیگرانی که در حق ات قدرنشناسی یا ناسپاسی به خرج داده اند و زمینه آزار روحی و رنجش خاطر برایت فراهم کرده اند را سرلوحه و سرمشق زندگی خود قرار میدهی،این بخشش چون از سر عزت و اعتماد به نفس است ،سرآمد سایر بخشیدن ها ، نادیده گرفتن هاو به دست فراموشی سپردن هاست.

اعتقاد به ابنکه: در عفو لذتی است که در انتقام نیست!

شما را از ورود به ورطه تلافی جویانه، انتقام گرایانه و کشمکش باز میدارد و آرامش را به زندگی تان هدیه میکند.

در ادامه متنی از فروید روانشناس معروف درمورد بخشش با همدیگر میخوانیم:

وقتى می شود دقایق عمرت را با آدم هاى خوب بگذرانى، چرا باید لحظه هایت را صرف آدم هایى کنى که با دل هاى کوچکشان مدام درگیر حسادت ها و کینه ورزى هاى بچه گانه اند. ..!
یا مدام براى نبودنت. براى خط زدنت تلاش مى کنند؟ !
نه! همیشه جنگیدن خوب نیست!
من همیشه جنگیده ام تا چیزى را عوض کنم، اما این روزها فهمیده ام که با آدم هاى کوته نظر نباید جنگید. .!
فهمیده ام براى اثبات دوست داشتن نباید جنگید..!
براى به دست آوردن دل آدم ها نباید جنگید..! براى اثبات خوب بودن نباید جنگید..!
این روزها نسخه فاصله گرفتن را مى پیچم براى هر کسى که رنجم مى دهد.
از آدم هایى که زیاد دروغ مى گویند. فاصله می گیرم.
از آدم هایى که زیاد ظلم می کنند. فاصله می گیرم.
از آدم هایى که حرمتم را نگه نمی دارند. فاصله می گیرم.
با حقارت برخى آدم ها و دل هایشان نباید جنگید..باید نادیده شان گرفت..و گذشت…

و بخشیدشان نه براى این که مستحق بخشش اند..!
براى این که من مستحق آرامشم…!

moshaverekhahan@

www.moshaverekhahan.ir

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *